PARAFIALNE PORADNICTWO RODZINNE – WPROWADZENIE

We współczesnym świecie istnieje potrzeba dobrego przygotowania narzeczonych do zawarcia małżeństwa oraz wspierania małżonków w rozwiązywaniu problemów małżeńskich i rodzinnych. Z wieloma problemami ludzie sami nie mogą sobie poradzić. Wobec narastających zagrożeń małżeństwa i rodziny poradnie rodzinne mają służyć narzeczonym w jak najlepszym przygotowaniu do małżeństwa oraz służyć małżonkom w rozwoju ich małżeństwa. Należy więc dążyć do powoływania sieci poradnictwa rodzinnego na płaszczyźnie parafii, dekanatu czy diecezji[1].

Inspiracją do tworzenia parafialnych poradni rodzinnych w Polsce było ukazanie się encykliki Pawła VI Humanae vitae. Wtedy to Episkopat Polski wskazał na potrzebę funkcjonowania w każdej parafii katolickiego poradnictwa rodzinnego (PIE). Parafialne Poradnie Rodzinne są podstawową jednostką organizacyjną duszpasterstwa rodzin[2]. Sieć poradni rodzinnych dla narzeczonych i małżonków jest ukierunkowana na przygotowanie do odpowiedzialnego rodzicielstwa, ukazywania piękna życia małżeńskiego i rodzinnego oraz pomoc małżonkom w wychodzeniu z kryzysów małżeńskich[3].

 

 



[1] W. Szewczyk. Poradnictwo rodzinne i małżeńskie. SMR s. 343.

[2] Parafialne Poradnie Rodzinne swoją działalność rozpoczęły w latach sześćdziesiątych XX wieku. W roku 1956, w związku z legalizacją w Polsce aborcji, Komisja Duszpasterstwa Episkopatu Polski zaleciła, aby w każdej parafii przygotować odpowiednie kobiety, szczególnie pracownice służby zdrowia, które udzielałyby fachowych porad na temat naturalnych metod regulacji poczęć i szkodliwość aborcji, antykoncepcji. Następnie I Instrukcja Konferencji Episkopatu Polski dla duchowieństwa o przygotowaniu wiernych do sakramentu małżeństwa i o duszpasterstwie rodzin z roku 1969 obligowała proboszczów do tworzenia w każdej parafii katolickiej poradni rodzinnej. Zostało to podtrzymane przez Dyrektorium Duszpasterstwa Rodzin z roku 2003.

[3] Szewczyk. Poradnictwo rodzinne s. 343.